Veranderen betekent loslaten wat vastzit

ManagementSite 2023-11-02Door: Walter Supèr, artistiek directeur bij De Theaterloods en TheaterMakers Radio Kootwijk "Leg de plek maar op de zere vinger" Veel organisaties herkennen het gevoel dat het zo niet langer kan. We zitten vast en willen anders. Dingen gaan knellen, we hebben een sterke leider nodig, we willen elkaar weer vinden. Dan is het tijd voor verandering. Voor transformatie eigenlijk. Want een verandering kun je nog terugdraaien. Transformeren gaat over echt loslaten wat intern dwarszit. Maar het valt niet mee om je los te maken van iets wat je liever vasthoudt. Helemaal niet in tijden van onzekerheid. Waarbij het niet duidelijk is welke kant het allemaal opgaat. Het zoveelste wondermiddel vanuit management? “We gaan het anders doen. Minder fouten maken, resultaatgerichter werken en met meer plezier.” Tsja. Zo klinkt een verandering als het zoveelste wondermiddel vanuit management. Dat stokpaardje kan er ook nog wel bij zullen je mensen denken als je vertelt wat je van plan bent. Je kunt een transformatie niet opleggen. Van de ene op de andere dag de zaken anders doen, nieuwe plannen over de schutting gooien en dan fingers crossed. Hopend op de beste afloop. Werkelijk anders willen (of moeten) werken gaat niet over processen, structuren, je gebouw of systemen. Transformeren draait om wie er bij je werkt. Om cultuur, omgangsvormen, emoties, waarden en persoonlijke ontwikkeling. Het gaat niet om wat je mensen doen, maar om wie je mensen zijn. En waarom ze de dingen doen zoals ze doen. Dat is ook precies de reden waarom je organisatie soms alle weerklank kwijt kan zijn. Terwijl het binnen wel gonst van emoties en gedoe. Wat is werkelijk van waarde? Stel jezelf bij eens deze vraag: wat is voor ons werkelijk van waarde? Waarbij van waarde zijn geen oordeel is, maar een checkpoint: zijn jullie nog dicht bij jezelf? En wat heb je nodig om iedereen (weer) ten volle te laten leven en werken? Waar hou je van en wat houdt je tegen? Je kunt natuurlijk de hoofden van je mensen blijven volproppen met kennis. Met abstracte managementtheorieën komen over missie, visie, de klant centraal stellen en kerncompetenties. Je kunt klantreizen en stakeholders value uittekenen. Je kunt blijven vertellen waarom veranderen een goed idee is. Ik vind dat je beter niets kunt uitleggen. Zo galoppeer je als management naar mijn idee met je stokpaardje alleen maar iedereen voorbij. Mensen zijn er moe van geworden om alleen maar te luisteren naar rationele argumenten. Doe je ogen even dicht Het werkt beter om iedereen te laten voelen wat transformeren echt betekent. Waarom je wel weet, maar niet doet. Of wel wil, maar niet kan. Als je mensen uitdaagt en laat reflecteren op de vraag wat werkelijk van waarde is, maak je uiteindelijk bewustere keuzes. Voor jezelf, de organisatie en de maatschappij. En ja, tot de kern van die vraag komen is niet makkelijk. Het kan zelfs een beetje pijn doen. Maar het raakt altijd de kern. Dan haal je het mooiste in iedereen en elkaar naar boven. Je weet niet precies wat er gebeurt, maar je wordt aangeraakt. Aangesproken. In een taal die je misschien niet begrijpt, maar wel verstaat. Kunst, cultuur, natuur en wetenschap helpt veranderen en versterken Gelukkig zijn er veel manieren om vertrouwen (terug) te krijgen en wijsheid en inspiratie aan medewerkers mee te geven. Om inzichten om te zetten in positieve veranderingen en (weer) met elkaar in cadans te komen. Dat is precies de reden waarom we De Theaterloods zijn gestart. En daarom gaan de programma’s die we bieden inhoudelijk de diepte in, zonder belerend te zijn. Juist niet. In ons kuuroord voor mens en organisatie draait alles om een dag vol activiteiten die je voelt. Gevoed door de kracht van kunst, cultuur, natuur en wetenschap. Want dát resoneert. En resonantie werkt. Altijd. Bij iedereen. Kom ook voor de dag We zien dat organisaties die de zaken even loslaten, of juist laten gebeuren, in staat zijn om zware dingen lichter te maken. Het enige wat je moet doen is de verantwoordelijkheid nemen om zo’n dag met je medewerkers te durven doen. In verantwoordelijkheid zit niet voor niets het woord antwoord. Leg de plek maar op de zere vinger en kom voor de dag! Bij De Theaterloods.nl

Lees meer

Lentekriebels. Om te janken zo mooi.

Vriend, inspirator en partner van De Theaterloods Roek Lips is ernstig ziek. Maar vol vertrouwen in de goede afloop ontmoeten we elkaar in zijn woonkamer. Om Roek op film vast te leggen voor zijn programma ‘De Wereld dat ben jij’, naar zijn gelijknamige boek. Om toch zijn verhaal, zijn inspiratie te kunnen blijven vertellen in deze lente. Met zijn tuin als decor. ‘En zie de irissen nou toch pronken, met hun stampers als koralen’. Het raakt ons beiden. Om te janken zo mooi. Lentekriebels. Examens. Kinderen. Nieuwe plannen. Nieuwe gronden. Voldoende ver om op kamers te moeten. ‘En zie de veulens nou toch wankelen. En de vogels naar hun nesten’. Mijn kinderen vliegen tegelijk het huis uit. Om te janken zo mooi. Vooral janken. Kom ouders, laten we ons verenigen. Samen janken. En toch mooi. Lentekriebels. We doen voor het eerst mee aan het Grootste Kennisfestival op 15 juni in Deventer. De Theaterloods vult het podium van de Circustent met een aantal wisselbaden vol kunst, cultuur, natuur en wetenschap. ‘En hoe de zwoele wind de wolken waait tot pasgewassen luchten’. Om te janken zo mooi. Lentekriebels. Ik werk met Olaf Malmberg aan programma voor Nachtclub voor Overdag. In ons voormalig ketelhuis. Over wat werkelijk van waarde is maar het daglicht niet goed kan verdragen. Als nieuw ingrediënt voor onze heidagen. ‘En nu de wingerd zich wellustig. En het onkruid onbezonnen. En ik mezelf aftel van volwassen naar bejaard’.Om te janken zo mooi? Lentekriebels. Theatervoorstelling ‘Mag ik je kussen?’ breekt al onze records. 300 voorstellingen zitten vol. De reacties zijn lovend. Op 30 oktober in theater Carré! Er worden plannen gesmeed voor meer voorstellingen in 2024. ‘Kan iets leuker dan het leuk is’.Om te janken zo mooi. Lentekriebels. ‘En als vannacht de open hemel de sterren strak laat stralen. En ik buiten op mijn rug lig, starend naar het firmament’. Dankjewel Maarten van Roozendaal. Ik ben goddank dus nog een keer een jonge lente waard. Om te janken zo mooi. Walter Supèr

Lees meer

Beter inconsequent goed dan consequent fout

‘Beter inconsequent goed dan consequent fout’, zei Daphne toen ik schipperde tussen vegan en een t-bone van de scharrelslager. Ik vond dat een hele bemoedigende uitspraak. Ik die dagelijks schipper met stikstofschaamte, energieschaamte, zuivelschaamte, te-ver-op-vakantie schaamte en nog veel meer schaamte… (met dank aan Aukje Nauta met haar inspirerende en confronterende lezing over schaamtevrij werken en leven). Oké, ik wil dus wel iets doen met mijn schaamte, ik schaam mij tenslotte niet voor niets. Maar altijd vegan? Nooit meer terug naar Rwanda? Geen ijsje meer van De Hoop in Blaricum? Kouder douchen?‘Beter inconsequent goed dan consequent fout’. Ineens voel ik mij wat lichter. ‘Ik ben een inconsequent goed mens.’ Dat is misschien best wel goed, houd ik mijzelf voor. In ieder geval beter dan toen ik best wel consequent fout was. Wij kijken er naar uit om jullie allemaal na de zomervakantie weer terug te zien! En hou het goede vol, ook als het inconsequent is.  Walter Supèr

Lees meer